Bokeh dan Dialog - Paling - Dikenang

Sebelum entri dimulakan, sesiapa yang suka fotografi, mari lihat entri bertajuk Bokeh di laman visual saya. Tahukah anda apa itu Bokeh? Tak tahu? Mari, klik sini!

Entri kebelakangan ini terlampau dalam mungkin. kasihan kawan-kawan kena melayan budak gila yang tengah sangap (kata fad) ni. hehe. tak apalah, dapat juga kau orang lihat aku kalau sudah gila bagaimana, kan? heh. apa pun, entri kali ini, tentang dialog-dialog yang saya selalu ingat.

Ma : Dila tak boleh kerja kat kedai makan macam ni. 3 hari je habis semua pinggan pecah dia jatuhkan.
Ayah : Apa pulak tak boleh. Cuba positif sikit.
Dyla :Entahnye.
Ma : Tapi kau lagi sesuai pakai komputer je.
Dyla : Pasai apa pulak?
Ayah : Komputer boleh undo.

dyla : eh samelah! *hi-5*
thezulns : *terlepas*
dyla : dem.

ayah : tahu tak kenapa kancil kadang-kadang jadi babi.
dyla, ma dan adik2 : kenapa pulak?
ayah : sebab macam ni *muncung bibir* dari tepi ingatkan takda kereta parking. rupanya ada dia. babi.
dyla ma dan adik2 : hahahahhahahahahaa

jantan miang 1 : dik, boleh kenal?
dyla : *diam*
jantan miang 2 : dik, nombo telefon lah!
dyla : *diam* (dalam hati: kepala hotakaw)
jantang miang 1 : dik, boleh tak?
dyla : *diam*
kedua-dua jantan : BISU RUPANYA !
dyla : akjskhfdal wtf.

pensyarah : *sedang salin nota di whiteboard*
ima : kene salin eh?
dyla : tak lah ima, tengok je.

qureen : aku g tengok jap tau. korang tunggula sini.
dyla : nak teman tak?
qureen : boleh jugak.
dyla : eh kaw kan laki dia? kau lah pegi!
laki qureen : haah ek! *turun kereta*

*telefon pensyarah bebunyi, lagu matta, ketahuan*
budak kelas : mak aiii.
pensyarah : kenapa? nak bluetooth ke?
budak kelas : tolongggggglah encik!

(Mari ucapkan Selamat datang kepada kureento marcello yang saya suka dengar dia bercerita dan kepada janggutbear yang saya cemburui bakatnya dalam grafik. selamat berblog!)